Een voetbalweekend met wind, regen, klinkende overwinningen en mannen met baarden…….

11 december 2018 10:45


Het weekend van 8 december en het laatste speelweekend voor de winterstop stond voor de deur. Gelukkig heeft Sinterklaas en zijn Pietengevolg ons land weer verlaten en kan de rust weer terugkeren in ons koude kikkerlandje.

December was vroeger een maand waar je als kind naar uit keek. Een maand die zou moeten staan voor gezelligheid, bezinning, cadeautjes en vrede op aarde, beginnend met het grote kinderfeest van Sinterklaas. Het kinderfestijn wat inmiddels niets meer te maken heeft met de hierboven genoemde elementen behorende bij het Sinterklaasfeest. Dit alles omdat juist volwassenen zich als kinderen gedragen en zich op een schandalig manier gedragen. En als het dan om iets belangrijks zou gaan kan ik daar nog inkomen. In een wereld die draait om oorlogen, armoede en ernstige ziekten maken 2 haatdragende partijen in ons kleine Nederland zich druk, om de voor hen kennelijk "echt" belangrijke zaken in het leven. Namelijk, de kleur van de Pieten. 2 volwassen partijen die zichzelf belangrijker vinden dan het grote kinderfeest. 2 volwassen partijen, die zich beide ronduit kinderachtig gedragen en zeker niet het goede voorbeeld te geven. Ik zelf snap niet zo goed waarom de hele discussie over die Pieten zou moeten gaan. Ik vermoed namelijk dat er iets veel ergers aan de hand is en die hele zwarte pieten discussie een afleidingsmanoeuvre is. Opgezet door 2 mannen met lange baarden die onze decembermaand domineren.

De laatste tijd worden er wel meer vraagtekens gezet bij ons vreemdelingenbeleid, maar als je er goed over nadenkt slaat dit echt nergens op. Let als voorbeeld maar eens goed op bij een reguliere douanecontrole op Schiphol. Als  je met een lange baard, iets teveel bagage en verdacht corpulente neigingen hebt rond je middel, wordt je er geheid uitgepakt voor een uitgebreide fouillering, een ietwat ongemakkelijke visitatie en een snuffelsessie door een opgeleide drugshond, waarna je voor de zekerheid voor nader onderzoek achter slot en grendel in quarantaine wordt geplaatst. Maar wat doen we als 2 bebaarde “kindervrienden”, onder het mom van het brengen van cadeautjes, ons land binnen willen dringen? De ene, een bootvluchteling uit Spanje met Turkse roots, gekleed in een witte jurk met een puntmuts met een nogal foute zegelring en de ander, een veel te dikke hipsterachtige Viking van de Noordpool met een rendier fetisj. Beide worden zonder vragen te stellen binnen gelaten. Niemand vraagt zich meer af waarom een ouwe man met dit soort temperaturen in een jurk rond loopt, laat staan dat we er even onder kijken. Misschien kijk ik teveel films, maar ben ik nu de enige die de zegelring verdacht veel op een ingenieus ontstekingsmechanisme vind lijken? Een kerstman met een bomgordelvormige buik zittend op een arreslee met vliegende rendieren, vind ik persoonlijk nogal verdacht, maar zelfs onze burgemeesters ontvangen deze dubieuze heren met open armen. Mannen met baarden, het blijft een beetje vreemd fenomeen. Vroeger werden mannen met baarden geassocieerd met 2 soorten groeperingen. De beetje stoffige geitenwollen figuren als Vader Abraham of Chriet Titulaer en natuurlijk de groep van gevaarlijke extremistische moslim terroristen. Groeperingen waar je eigenlijk niets mee te maken wil hebben. Dat was gewoon lekker duidelijk, maar nu gaan mannen ineens de baarden stylen en wordt het ineens weer een modeverschijnsel. En als het een modeverschijnsel is dan weet je dat veel vrouwen dit klakkeloos mooi gaan vinden. Mijn vrouw behoort niet tot deze categorie, want die vindt baarden nogal vies en prikken, waardoor ik er over het algemeen gladgeschoren bijloop. Natuurlijk heeft mijn vrouw altijd gelijk, maar uit onderzoek werd het ook nog een bevestigd dat de mannenbaard nogal onhygiënisch is. Het schijnt een broeinest van bacteriën te zijn en dat klinkt nogal logisch. Waar je vrouwen continue met de handen door hun eigen haar ziet gaan doen mannen hetzelfde bij hun baarden. Echter in verhouding met de vrouwen zijn veel mannen iets minder schoon en zitten die mannen overal in en aan met die handen. Er worden diepgravende onderzoeken in de neusholtes mee uitgevoerd, de hond mag er ongelimiteerd aan likken en dan heb ik het nog niet eens over ons favoriete “Al Bundy” houding gehad als we liggend op de bank tv kijken met de afstandsbediening in de ene hand en de andere hand op die ander favoriete plek die u vast wel kan raden. Met deze wetenschap ga je toch anders kijken naar mannen met baarden. En zeker naar die 2 verklede ouwe mannen met die lange witte baarden. Ik vertrouw ze niet, maar laat ik niet  in complot theorieën gaan denken, want voordat je het weet wordt er een rechtsgeoriënteerde antibaardgroepering opgericht die de oorlog gaat verklaren aan de harde kern van de Vader Abraham fanclub. Dat moeten we niet willen. Laten we het daarom maar over voetbal gaan hebben.

Zaterdag 8 december moesten we met de JO17-1 tegen de nummer 3 WSV spelen. De voorafgaande 2 wedstrijden hadden we te kampen met 3 liesblessures, waarvan die van Giorgyo behoorlijk ernstig. Bas en Lars waren dinsdag ineens weer op trainen omdat ze aan gaven geen last meer te hebben.  De trainersstaf moest er wel om lachen. Dit hadden ze wel verwacht. Beide spelers hadden namelijk gehoopt op dezelfde behandeling, die Giorgyo in het ziekenhuis had ervaren met de jeugdige vrouwelijke artsen. Toen er echter maar geen doorverwijzing kwam naar het walhalla, ook wel het Gelre ziekenhuis genoemd, waren beide wonderbaarlijk snel genezen. Renzo had dinsdag wel een tik op de enkel gekregen en gaf in de warming up aan dat het toch niet ging.  Lars was zijn vervanger, die dan rond de rust gewisseld zou worden voor Bas, zodat beide lies patiënten een helft zouden spelen.

In de voorbespreking werd vooral aandacht besteed aan vorige week waar het in de beginfase ontbrak aan de nodige scherpte en winnaarsmentaliteit. Een terugkerend probleem waardoor we nu al 5 x onnodig hadden gelijk gespeeld. De doelstelling voor vandaag was dan ook om de najaarscompetitie met een mooie overwinning af te sluiten. Terloops informeerde de trainer nog even of M.P. alweer hersteld was van zijn zeldzame buikaandoening.  M.P. beweerde nergens last meer van te hebben en de avond ervoor cola had gedronken. Daar had hij op zich niets aan gelogen, maar volgens de ingewijden kwam het er op neer dat hij tussen het bier drinken 1 colaatje had genuttigd. Dat is natuurlijk een druppel op een gloeiende plaat, maar toch een stapje in de goede richting naar een vrijdagavond van geheelonthouding. De vraag is of M.P. daar mentaal sterk genoeg voor zal zijn.

Gezien de regenachtige omstandigheden waren de technische staf en de supporters blij dat we op het hoofdveld konden spelen zodat we lekker droog in de dug-out en op de overdekte tribune konden plaatsnemen. We willen Meine Tabor dan ook hjartelijk bedanken voor de indeling deze zaterdagmiddag. De wedstrijdbespreking bleek deze keer wel zijn uitwerking te hebben, want we begonnen een stuk beter en scherper dan vorige week. We speelden gedisciplineerd en naarmate de eerste helft vorderde wisten we een licht overwicht te creëren. Dat resulteerde in enkele mogelijkheden maar nog niet in grote kansen. Uit het niets kregen we vlak voor rust helaas wel een tegentreffer te verwerken. Dat zorgde ervoor dat we toch met een kleine domper de rust in gingen. In de rust werden er iets andere afspraken gemaakt over de opbouw en de nadruk gelegd op de positieve punten uit de eerste helft. Er was nog niets verloren.

Bas mocht vlak na de rust invallen en dat bleek een gouden wissel, want hij wist direct de gelijkmaker te scoren. Een gelijkmaker die op de bank zorgde voor de nodige euforie, vooral bij onze leider en tevens trotse vader van Bas. Een gelijkmaker die er voor zorgde dat de ploeg er in ging geloven. Geloven dat er een overwinning in zat deze zaterdag. Onder aanvoering van de energiek spelende gebroeders Dubbelhuis ging het team steeds beter spelen. De 2-1 hing in de lucht, maar geheel tegen de verhouding scoorde WSV in de 63e minuut de 1-2. Een tegenvaller, maar niet eentje, waardoor het team zich uit het veld liet slaan. We gingen achterin weer 1 teen 1 spelen. Mats werd weer naar de frontlinie gestuurd en daar had WSV het erg moeilijk mee. Het volledige team ging er vol voor. WSV werd onder druk gezet en in de 71e minuut resulteerde dat in de dik verdiende gelijkmaker, dien werd binnengeschoten door de geweldig spelende Thijs. Een doelpunt wat zorgde voor een enorme ontlading binnen het team. Er leek een enorme vechtlust in het team te sluipen. Deze jongens namen dit keer niet genoegen met een gelijkspel. WSV moest het slachtoffer worden van de dadendrang van de gedreven spelersgroep en 5 minuten later schoot Mike de bevrijdende 3-2 binnen. Wat een lekker gevoel, als je 2x achter komt en dat strijdend met zijn allen deze achterstanden om weet te bouwen naar een 3-2 overwinning. Een klein minpuntje was de onterecht gegeven 2e gele kaart aan Mehmet, waardoor we de laatste minuten met 10 man moesten vechten om de 3 punten over de streep te trekken. Een heerlijke overwinning. Een trotse trainer, die hoopt deze vechtlust vaker terug te zien bij de JO17-1, dan zit er nog veel meer groei in bij deze groep. En wie weet waar we als team toe in staat zijn als we het op vrijdagavond gewoon omdraaien en gewoon 1 biertje drinken tussen de cola door.

Na deze heerlijke 3 punten snel de auto in om bij het eerste te kijken die in Duiven tegen de plaatselijke DVV moest aantreden. Wedstrijdnummer 10 was een beslissende wedstrijd voor de stand in de 1e periode. Samen met DVOV stond het team van Hans uit den Boogaard aan kop, maar DVOV had met 1 doelpunt verschil een iets beter doelsaldo. De periodetitel zou nog een lastige opgave worden aangezien DVOV met FC Winterswijk een op papier ogenschijnlijk makkelijkere tegenstander zou treffen. Een overwinning was daarom belangrijker om in ieder geval mee te blijven doen om de koppositie. Hoe hoog die dan was viel later dan wel te bezien. Toen we aankwamen was de wedstrijd al 20 minuten gevorderd en volgens de aanwezige supporters was het nog niet best. Dat kwam o.a. door de harde wind, die nogal tekeer ging over het onbeschutte niet al te beste kunstgrasveld. Het laatste gedeelte van de eerste helft kwam Eerbeekse Boys, zonder al te groots te spelen, toch beter in de wedstrijd. Het initiatief kwam meer en meer bij de uit spelende ploeg te leggen en dat zorgde voor de bevrijdende openingstreffer van Martijn Rothuis in de 35e minuut. Je zag de kracht wegvloeien bij DVV en de meegereisde supporters hadden er alle vertrouwen in dat er een grotere overwinning in zou zitten. Na de rust werd er met een schuin oog gekeken nar de stand bij DVOV die een kwartier later was begonnen. Toen wij met de 2e helft begonnen ging DVOV met een 3-0 voorsprong rusten. Tot overmaat van ramp werd er vlak na rust in onze 16 meter niet adequaat ingegrepen, waardoor DVV de volkomen onnodige gelijkmaker wist te maken. Dat was het signaal voor de boys om even een tandje bij te schakelen en na een aar minuten had Martijn zijn 2e al in het netje liggen. Het verzet bij DVV was gebroken en 6 minuten later  zorgde Martijn met zijn 3e treffer en dus een hattrick voor een comfortabele voorsprong. Na de 1-3 was het tijd voor de Rens Bekkers show, die opstoomde op de linkervleugel, naar binnentrok en a la Roberto Carlos vernietigend uithaalde, de keeper van DVV  versuft achterlatend. De bal sloeg tegen het doelnet en de keeper besefte even niet wat er zojuist was gebeurd. En omdat de keeper het niet helemaal goed had gezien, was het wel zo netjes van Rens om even later precies dezelfde actie nog eens te herhalen. En wat denk je? Die keeper bleek ook goed in herhalingen, want hij keek namelijk net zo beduusd als bij de vorige treffer van Rens. 2 geweldige afstandsschoten en het stond ineens 1-5. Zou de periodetitel dan toch nog mogelijk zijn? De kansen waren er zeker. Danny raakte de lat nog en bovendien was er een goal van Martijn onterecht afgekeurd, wegens vermeend buitenspel. In de slotminuut zorgde Thijs nog wel voor de 1-6. Bij DVOV stond het met een kwartier te spelen inmiddels 4-0, echter Winterswijk speelde nog maar met 10 man, waardoor DVOV uiteindelijk nog uit kon lopen naar een eclatante 8-0 overwinning. De periodetitel was op basis van het doelgemiddelde derhalve voor DVOV. Onze felicitaties gaan dan ook uit naar het team uit Rozendaal. Ondanks deze kleine domper was de uitslag van een andere concurrent RDC voor ons weer positief. Zij verloren van de Paasberg, waardoor de ploeg uit Deventer op 4 punten achterstand komt te staan. Het blijft spannend en laat de eerste wedstrijd na de winterstop nu net de kraker tegen DVOV zijn. Zet het vast in uw agenda. 16 december 15.00uur DVOV- Eerbeekse Boys.

Zondagochtend werd mijn nachtrust wreed verstoord door het geluid van enkele stevige regenbuien. Ik had de afgelopen dagen al genoeg regen gezien en was er inmiddels wel klaar mee. En zoals altijd, als er één regendruppel valt, vermengt het geluid van de regen zich al snel met het geluid van de binnenstromende appjes in de groepsapp van de ouwelullen. In het donker zocht ik slaapdronken naar mijn telefoon. Enigszins geïrriteerd opende ik de app, in de verwachting dat ik daar een reeks van afzeggingen zou tegenkomen. Dat was ook wel zo, maar mijn oog viel direct op het eerste bericht in de groepsapp. Een golf van opluchting en enorme blijdschap maakte zich van mijn meester bij het lezen van het berichtje geschreven door Nino. Er stond eigenlijk alleen maar het woordje “voetballen?”, maar voor ons had dit ogenschijnlijk eenvoudige berichtje een veel diepere betekenis. Wij maakten ons de afgelopen week enorme zorgen bij het volgen van de grootscheepse politie actie tegen de Italiaanse maffia, waarbij 90 mensen werden gearresteerd. Hierbij zaten ook enkele arrestaties binnen Nederland en sind die tijd hadden we niets meer van Nino vernomen. Dit berichtje betekende echter dat hij op wonderbaarlijke wijze de dans was ontsprongen. Toen later ook een appje van Ricardo volgde, was de euforie compleet. En verder kan ik er helaas niets over zeggen, is mij op het hart gedrukt, behalve dat onze beide Italiaanse vrienden waren vrij. Vrij om deze zondagochtend een balletje te trappen. Samen met de echte mannen die zich niet druk maken om een paar druppeltjes regen. Echte mannen en dat waren er welgeteld toch nog 12. Die andere ouwelullen,  die met een beetje regen niet op komen dagen, worden door de echte mannen in de groep steevast vergeleken met een bepaalde minderheidsgroepering, die het de laatste tijd aan de stok heeft met Johan Derksen. Een discussie die u niet heeft kunnen missen. 

Mensen kunnen tegenwoordig niets meer hebben, kunnen niet meer tegen een geintje en zoeken overal wat achter. Zwarte Pieten discussies, disussies over homofobie. Het houdt maar niet op. Ik zou graag de veelgebruikte woorden van Wim Kieft willen gebruiken en aangeven dat ik er een beetje moe van wordt. Misschien moeten deze mensen eens een keertje bij de ouwelullen komen kijken op zondagmorgen. Daar kunnen ze een lesje krijgen in acceptatievermogen. Daar worden dingen tegen elkaar gezegd, die volgens kerkelijke gebruiken niet echt op de zondag thuis horen en waar zelfs Johan Derksen zijn afkeur over zou uitspreken. Wij  zeiken elkaar af, drinken daarna samen een biertje en lachen dan heel hard om elkaars grappen.  En tuurlijk is de kleedkamerhumor in deze machocultuur nogal plat en misschien niet zo geschikt voor de hierboven genoemde minderheidsgroeperingen, maar ze moeten het niet groter maken dan het is.  Deze humor is meestal ook niet zo geschikt voor ander groeperingen, ook wel het vrouwvolk genoemd. U moet begrijpen dat de kleedkamer voor ons mannen een soort van veilige omgeving is waar je seksistische grappen kan maken, ongegeneerd boeren en scheten kunt laten zonder dat iemand (je vrouw) je zal corrigeren. Het wordt zelfs gestimuleerd, waardoor je je als man weer vrij voelt. En in die vrijheid kunnen mannen nog wel eens doorslaan en dan worden sommige spelers dus wel eens vergeleken met Gerard Joling achtige types, maar het kan ook zomaar een vergelijking met een vrouw zijn. Die zondagmorgen kwam er als voorbeeld een afzegging voorbij in de app van iemand waarvan ik de naam maar niet zal noemen. Hij kwam niet omdat zijn nieuwe extensions niet nat mochten worden in de regen. Dan kunt u zich vast wel een voorstelling maken van de reacties die hier op volgen. Toch proberen we er we een beetje rekening mee te houden, maar het valt niet mee voor sommigen. Wij hebben bijvoorbeeld een autohandelaar  in onze groep, waarvan ik de naam ook niet zal noemen, die gewend is om zijn kleine postuur te compenseren met een grote bek. Als hij dan pootje gehaakt wordt, roept hij altijd uit gewoonte "flikker op" tegen zijn tegenstander. Dat zit er gewoon ingebakken en je kan moeilijk verwachten dat hij zo ineens zijn taalgebruik aan kan passen. Als ik zo teruglees is misschien het woordgebruik "pootje haken" ook wel niet helemaal goed gekozen in deze setting. Als iemand hierover valt verwijs ik u naar de woorden van de autohandelaar.

Maar liefst 12 echte mannen waren er om op het natte zware veld 6 tegen 6 te gaan spelen. Het ging redelijk gelijk op en in de eerste helft viel het op dat Nino, geheel tegen zijn gewoonte in, de ballen in de goal schoot. En niet één keer, maar een paar keer achter elkaar zodat het echt op ging vallen. En dan kan je er op wachten, want in dit soort uitzonderlijk situaties wordt dan geheid die welbekende vraag door de groep gesteld. Of hij gisteravond Sonja alle hoeken van de slaapkamer had laten zien? Daar werd echter ontkennend op geantwoord. Dat zou kunnen betekenen dat het juist andersom was en gezien de machtsverhouding in huize Cavallaro lijkt ons dat niet onwaarschijnlijk. Maar volgens Nino was de dolle duikavond deze week op zondagavond en niet op zaterdagavond gepland. En ik kan u vertellen dat dan de waren romanticus in Nino naar boven komt. Zo’n avond wordt in de puntjes voorbereid. De houtkachel en de kaarsen gaan aan, een flesje rode wijn wordt ontkurkt, Eros Ramazzotti in de cd speler, een flinke spray Old Spice op zijn strak getrimde baardje, waarna hij met een zwoele stem in haar oor fluistert dat hij even wat makkelijks aan gaat trekken. Ik vind dat altijd een aparte zin, want heb je ooit wel eens iemand horen zeggen dat ie wat moeilijks aan gaat trekken? Uit betrouwbare bron heb ik vernomen, dat Sonja bij dit soort geplande avondjes, s’ochtends vroeg al wat stimulerende middelen door de Brinta van Nino prakt om teleurstellingen te voorkomen. Vermoedelijk had Sonja, in haar enthousiasme, deze ochtend per ongeluk meerdere blauwe pilletjes gebruikt, want Ninoj steeg ver boven zich zelf uit. Verboden middelen zijn overigens gewoon toegestaan bij ons en bij sommige zelfs noodzakelijk om überhaupt iets te kunnen laten zien wat op voetballen lijkt. 

Waar Nino steeds meer praatjes begon te krijgen viel het op dat Theo nogal stilletjes was. Bij de vraag of er wat aan de hand was, gaf hij aan dat hij bang was dat zijn woorden verdraaid zouden worden in het verslag op facebook. De vorige keer was dat namelijk niet zo goed bevallen, omdat hij bij thuiskomst vrouwlief Sabine het nodige had uit te leggen, met als gevolg een volgende praatsessie, maar ik had het gevoel dat Theo het meer als een gestapo verhoor had ervaren. Dat is natuurlijk niet de bedoeling van dit verslag. Als goedmakertje heeft Nino toegezegd dat Theo een keer een heel weekend de Eros Ramazzotti cd mag lenen.

De 2e helft zakte de prestaties van de tegenpartij wat in, vermoedelijk omdat de pillen van sterspeler Nino uitgewerkt raakten, maar vooral omdat wij heel even onze best gingen doen. Eventjes aanzetten en de achterstand was als sneeuw voor de zon verdwenen. Waarna we direct weer een tandje terugschakelden om de wedstrijd toch nog een wedstrijd te laten zijn. Ondergetekende schoot zelf nog een bal in eigen doel om het toch nog enigszins spannend te houden. Al met al hebben we weer een heerlijk potje gevoetbald. Op het laatst ging zelfs het zonnetje nog schijnen en voor Theo scheen de zon dubbel op, want met een weergaloze actie wist hij de winnende treffer te make. Wat zal Sabine trots zijn geweest op haar mannetje. In de kleedkamer zag ik Theo zal hoopvol zijn spotify playlist wijzigen met nummers van Eros Ramazzotti en een flesje Old Spice toevoegen op zijn verlanglijstje voor kerst. Dit zou zijn avond worden.

Le mostrerò tutti gli angoli della camera da letto

 

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!